Cuma, Kasım 5

Empatinin Eylemsizleştirdiği İnsana Ağıt

Başlarım ben böyle formasyona...

Başıma bu geldi: acaba ne yaptım, nasıl algıladım da bu geldi? Bu mevzuda bak gene aynısı oldu: nasıl bir örüntü bu? nerede takılıyorum ve aşamıyorum? Bu insan bana böyle davrandı: acaba ne yaparak böyle davranmasına neden oldum...

diye diye ömrümü empati ve farkındalık dehlizlerinde yedim.

Ben de öfkeden deliye dönüp ağzımdan köpükler çıkarak, alıp telefonu elime, ağzıma geleni söylemek istiyorum.

Ben de her ne olup bittiyse, "ne biçim insandı ya o, gerizekalının önde gideniymiş adeta, hep de beni bulur zaten böylesi" demek istiyorum.

Ben de hiçbir soru işaretine meydan vermeden, eteğimdeki tüm taşları takır takır döküp, arkama bile bakmadan yürümek istiyorum.

Ben de - bazen - tekme tokat dalmak istiyorum.

Farkındalık abamı, bir süreliğine ihtiyacı olanlara bırakıyorum an itibariyle.

Kendimi de aydınlanma konusunda nadasa bırakıyorum, buyurun...

1 yorum:

KuzeyGüney dedi ki...

Hah soyle ya. Aynen budur. Kimseyi anlamaya calisma bir sure Aslim. Hatta birlikte verip veristirelim.