"...Günahkarsın...Çok hem de... Ama seni günahkar yapan, işlediğin günahlar değil. Günaha günah dememen. "Yaptım ve oldu" demen. Sanki, tüm ruhun günah hücrelerinden meydana gelmiş; günah olmadan sen de olamazmışsın, seni sen yapan günahlarınmış gibi, yıka yıka, döke saça, savura savura yürüyüp gitmen. Onları bedeninin bir parçası, sağ kolun gibi sahiplenmen. Ne zaman biri onlardan birine işaret etse, telaşa kapılıp, var gücünle tertop edip ağzına atarak deli gibi çiğnemen. Yok etmek ister gibi değil, iyice içine almak ister gibi.
Ey tövbeyi aşağılık, itirafı acizlik sayan; gözünü aç! "Pişmanım" de. De, çünkü pişmansın. "Pişmanım" de ki, etrafındakiler, aşk, sevgi ve şefkat nehrinde yıkasınlar seni. De ki; insin o koca koca yükler omzundan. De ki; gözüne inen kara perdeler kalksın. De ki; gör, mutlu ve ait hissettiğin yeri. Korkma... Derin bir "oh" çekerek, De ki; işte..."
Başka Birinin Bavulu, sy.39
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder