Artık çok daha net görüyorum…Sanki tül perdeler aralandı, sanki kabuklar inceldi. Bir gölgeler var şimdi, bir de ben. Uzayan, kısalan, hareket eden gölgeler. Ama benim gölgelerim, hepsi bana ait. Hepsi, aslında, ben-im. Onlar benim arzularımın doyurulamayan ve doyurulamayacak karanlık yansımaları. Bazılarını tanıyorum, bazılarıyla henüz tanışmadık. Ama onlarla tanıştıkça, daha bir ben oluyorum. Bazen bir günlükle konuşan sahip, bazen sarmaşığı yanına alan genç kadın biliyorum kendimi. Her şey bir anlama geliyor bazen. “Vay be” dedirtiyor en olmayacaklar. Nasıl da en derin yerde hissettim. Nasıl da en dipte hissettirdim.
Ben Şimdi-yim. Bazen ileri gitmek, bazen geri gelmek isteyen. Bazen ikisini de istemeyen. Aslında hep buradayım. Yine buradayım. Hey, işte buradayım. Ben, hiç, istenildiği gibi yakalanamayacağım. Ben asla doyurulamayacak arzulardan biriyim.
Ben Gelecek-im. Beni görenler cevaplarını alırlar. Ama cevaplar asla sorunun sorulduğu günkü kadar değerli olmaz. Buradan her yer çok net görünür. Ama buradan geri dönülemez. Ben bilgeyim. Ben çok değerliyim, hayatın anlamıyım. Aslında çok göz önündeyim. Ama, ne kadar uğraşılırsa uğraşılsın, asla tam olarak görülemem. Çünkü, görülürsem, anlamsızlaşırım.
Ben Geçmiş-im. Şimdiye de zıplarım geleceğe de. Ve sonra yine aynı hızla, akıp gider ve geri dönerim. “Şimdi”nin ayağına takılırım, adım atamaz. “Gelecek” beni görmezden gelemez. Herkes beni taşır, ben bitemem, bitirilemem. “Şimdi” ancak bana, gözlerimin içine bakarak fark edebilir kendini. Gözlerini kaçırsa da, ben ordayım. Bana bakmazsa, hiçbir şey halledemez.
Bak...
Ben Şimdi-yim. Bazen ileri gitmek, bazen geri gelmek isteyen. Bazen ikisini de istemeyen. Aslında hep buradayım. Yine buradayım. Hey, işte buradayım. Ben, hiç, istenildiği gibi yakalanamayacağım. Ben asla doyurulamayacak arzulardan biriyim.
Ben Gelecek-im. Beni görenler cevaplarını alırlar. Ama cevaplar asla sorunun sorulduğu günkü kadar değerli olmaz. Buradan her yer çok net görünür. Ama buradan geri dönülemez. Ben bilgeyim. Ben çok değerliyim, hayatın anlamıyım. Aslında çok göz önündeyim. Ama, ne kadar uğraşılırsa uğraşılsın, asla tam olarak görülemem. Çünkü, görülürsem, anlamsızlaşırım.
Ben Geçmiş-im. Şimdiye de zıplarım geleceğe de. Ve sonra yine aynı hızla, akıp gider ve geri dönerim. “Şimdi”nin ayağına takılırım, adım atamaz. “Gelecek” beni görmezden gelemez. Herkes beni taşır, ben bitemem, bitirilemem. “Şimdi” ancak bana, gözlerimin içine bakarak fark edebilir kendini. Gözlerini kaçırsa da, ben ordayım. Bana bakmazsa, hiçbir şey halledemez.
Bak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder