Pazar günü ilk kez, Barış'ın artçısı olarak motora bindim. Biraz tereddütteydim, tedirgin olurum ziyadesiyle, sıkıntı olabilir diye. Ama süper bir olaymış, ona kanaat getirdim. Barış son derece profesyonel bir motor binicisi olarak bana öncesinde gerekli bilgileri verdi. Ben de kendisinin verdiği bu bilgiler ışığında gerketiği gibi davranmaya çalıştım. Ama sanırım kendimi mevzuya fazla kaptırıp olaya bir deney gibi yaklaşmam neticesinde yapılması gereken hareketleri Barış'tan önce yapmaya başlamışım. ( Örneğin; virajı dönerken o yöne doğru yatarsın demişti Barış, ben virajı fark ettiğim anda yattım, sanki ben kullanıyorum aleti:)). Ama yine de oldukça uyumluymuşum, Barış öyle dedi.
Küçükken ben, koşup koşup koşup bir anda yerden havalandığım rüyalar görürdüm. Bir kaç saniye için bile olsa, vücudumun yere paralel bir biçimde hızla yol aldığını hissederdim. Sonra uyanırdım.
Motora binmek, bu rüyadan uyanmamak gibi...
3 yorum:
Aaa, abla ben motor yatınca motorla aynı doğrultuda yat (yatacaksın zaten), yani kaldırmaya çalışma demek istemiştim :)
E tamam ben de öyle yaptım diye düşünüyordum. Ama sanıyorum ben, kendimi motorun gidişine yaptığım katkı anlamında fazla önemsemişim :)
önemli olan korkmamış olman. bindikçe güzelleşecek şimdi. korkutmamak için korunan sakin sürüş biraz daha eğlenceli hale gelecek :)
Yorum Gönder